Lees mijn blog op: edwardkobus.eu/blog

Of kijk lekker rond op mijn nieuwe site: edwardkobus.eu

Het is stil op mijn blog, muisstil. Ik kan u beloven: het wordt nog veel stiller. Momenteel ben ik bezig om edwardkobus.eu om te zetten naar een blog. Niet alleen een blog, ook een portfolio… 

Op het moment loop ik stage in de Amsterdam bij bright. Deze stage inspireert mij om het maximale uit code te halen. Tevens slokt die stage een hoop van mijn tijd op, bloggen heeft derhalve op het moment niet de hoogste prioriteit… Op het moment ben ik de mogelijkheden aan het verkennen zelf een blogsysteem op te zetten. In de eerste instantie voor mij daarom geen drupal maar kurkdroge php en mysql!

Wellicht binnenkort een betaversie. Voor nu een muzikale tip:

The Gutter Twins – Saturnalia

Gewoon lekkere duistere ijzersterke rock!

Hoewel het album ‘Kapitulation’ al een tijdje uit is, binnenkort ook als live album, wil ik hem niet onbesproken laten. How come? Omdat ik in een Duitse auto over de Duitse Autobahn ben gesneld met deze fantastische muziek als soundtrack voor de Duitse nacht.

Vrijwel alle hippe mensen die naar hippe Britpop luisteren met hun hippe Ipod’s in hun hippe kleding reageren hetzelfde wanneer ze worden geconfronteerd worden met Duitstalige muziek; negatief en niet bereid om tenminste tien seconden te luisteren. Mij is het al eens overkomen dat iemand mijn mp3-cd’tje gewoon een paar nummers verder ‘zapte’ terwijl ik reed. Ronduit a-sociaal natuurlijk en ik zapte gewoon weer terug. De sfeer was dusdanig verpest dat ik van de muziek niet meer kon genieten. Bij vlagen heb ik wel eens een hekel aan hippe mensen. bah.

Tocotronic is een hard werkende band. Bemind door menig Duitstalig Rock-liefhebber, onbemind door de onwetenden en bevooroordeelden. Na jaren platen uitbrengen zijn ze gekomen tot wat ik als hun hoogtepunt beschouw, Kapitulation. Het album luistert als een geheel, is subtiel en zeer uitgebalanceerd. De reden waarom ik de plaat met regelmaat luister is: hij is interresant! Er gebeurt van alles en toch ook niet, de plaat is bepaalt niet veelzijdig maar eentonig qua stijl. Want die stijl, die blijft ongewijzigd. Binnen de grenzen van die stijl echter blijft geen vierkante kilometer onbenut. Dat maakt het dusdanig compleet dat bij een keer intensief luisteren het gevoel blijft dat niet alles is gehoord. Reden om nogmaals te luisteren.

Ik vraag u, lieve lezer, niet direct te schrikken van de klanken van een taal die zich maar al te vaak leent goedkoop belachelijk te worden gemaakt. Gun uzelf de rijkdom aan muzikaliteit die u toekomt!

Luister Kapitulation en wordt beloont met bijvoorbeeld “Explosion”, slotnummer van dit album. “Kannst du für deine Augen die Explosionen sehen (…)?” En ja, die explosies die gaat u zien!

zie ook: www.tocotronic.de

Goed, een omstreden feit mischien maar ik accepteer het als zijnde waar. Mijn mening over de taal is dat het Fries, mits juist uitgesproken, esthetisch niet onder doet voor het Nederlands. Jammer is het dat het Fries wordt gesproken door de Friezen.

Voor het gemak scheer ik ze over een kam en gooi ik ze op een hoop. Hieruit modelleer ik het prototype Fries: Watse Alberda. 

Watse is trots op zijn taal, ‘grutsk’ zoals hij vorig jaar nog zei, nu zegt hij gewoon trots. Vorige week nog luisterde hij naar een toespraak van de burgemeester op het dorpsplein. Die burgemeester presteerde het om binnen twee jaar de Friese taal machtig te zijn. Kijk, dat vindt Watse nou belangrijk, dat mensen zich een beetje aanpassen. Van de toespraak begreep hij echter maar weinig. Dat was allemaal van dat officïele Fries; ‘geef Frysk’, wie praat dat nog?

Als een man van deze tijd beschikt Watse over een computer met internet aansluiting. Zo zoekt hij al een tijdje naar een Sybe Satteliet torrent maar die heeft hij niet kunnen vinden. Ook voor informatie van de overheid, zijn provincie, kijkt hij altijd op het internet. Onzin vindt hij het dat de site van zijn provincie ook in het Fries te bekijken is. Naar zijn mening leest toch niemand dat, hij begrijpt van al die rare lettercombinaties toch niks.

Watse mijmert graag over vroeger. Toen de wereld nog ‘wrâld’ genoemd werd. Liefst zou hij zijn gedachten op papier zetten. Zijn kennis van het Nederlands beperkt hem echter. Het is moeilijk om te schrijven in een taal waarin je niet denkt. Schrijven in de taal waarin hij denkt is voor Watse geen optie. Geen idee hoe je dat in het Fries schrijft…

Nee kom niet aan Watse’s taal, het is geen dialect! Ja, er komen steeds meer Nederlandse woorden in, maar elke levende taal is aan verandering onderhevig niet waar? Dat ‘stomme’Hollands’ daar kan Watse best zonder. Behalve natuurlijk voor het boodschappenlijstje, de krant, email enz.

Goed, Watse staat niet model voor elke Fries. Er zijn er ook die Nederlands spreken… Persoonlijk denk ik dat Fries hard opweg is een dialect van het Nederlands te worden. Daar zijn de Friesen zelf debet aan. Laat Watse het alleen niet horen!

Beste lezer, u ziet het leed niet door de regels maar laat me u vertellen, het afgelopen uur heb ik situaties bedacht waarin een maandag als positief naar voren komt. Mijn wijsvinger staat krom van het op de ’Back Space’ toets slaan. D’r is niks de moeite waard. Laten we daarom met zijn allen op maandag voluit chagrijnig zijn! Een tegenwicht om ons de rest van de week fluitend door te laten komen. De maandag is een noodzakelijk kwaad, een kwaad om van te houden.  

Met alleen de maand december, met al zijn sociale verplichtingen, nog voor me, vrees ik als altijd oud en nieuw. Dat er voor miljoenen aan giro 555 geld de lucht in gaat doet me niet zoveel. Ook niet het vuurwerk, hoewel ik me wel erger aan het geluid. Het zijn de mensen die vuurwerk afsteken die ik helaas niet altijd kan vertrouwen. Het komt vaak genoeg voor dat dat ontploffende speelgoed beland op plekken die de mens schade berokkenen.  Bij deze pleit ik daarom voor een Vuurwerk Afsteek Competent Bewijs voor eenieder die bij het vuurwerk afsteken rekening houdt met zijn omgeving. Het overige volk mag met stokken slaan. In reservaten.

Naast het mij ergeren over de onwetendheid die er heerst over China en het (te vroeg) afsteken van vuurwerk houdt ik mij ook met meer productieve zaken bezig. Zo ontwikkel ik een nieuwe site met nieuwe huisstijl, echt te spelen games en een zelf ontwikkelde mp3 speler.  De tijd dringt en ik drink. Op een brandwondloze jaarwisseling!   

Ik verkeer in een periode dat ik gaarne iets van mij zou wllen laten horen maar dat ik eigenlijk weinig te vertellen heb. Gek, er gebeurt genoeg! Er is ook voldoende waar ik een mening over heb, een verrassend denkbeeld of gewoon zo maar iets. Helaas, zelfs iets stompzinnigs als een wespensteek begin november doet mij niet meer typen.

 Heb geduld lezer, spoedig laat ik van mij horen!

Naast dat ik, terwijl ik veinste gedachteloos te zijn, dacht of gedachteloos niet als gedachtenloos dient te worden geschreven was ik aan het beseffen dat ik niet zonder gedachte was. Er spookten meerdere gedachten door mijn hoofd, ai ai ai!

Als ik dan toch aan het denken was dan kon ik er natuurlijk ook wat mee gaan doen, zo dacht ik. Maar wat? Op de blog zetten die handel! Maar dan, wat moeten de mensen er mee?

“Die Edward Kobus denkt wat af, denkt zeker dat wij niet denken of die loze gedachten van hem zelf nooit hebben overdacht.” Sorry lezer, ik hoorde het u al denken. En zeker niet onterecht!

Want: wie denk ik wel niet dat ik ben zo gedachtenloos ergens naar starend? En als puntje bij paaltje komt -naar het schijnt is dat een terechte angst- blijkt dat ik toch ergens aan denk. Lezer, ik ben u een excuses verschuldigd!

Ik probeer me een beeld van u te schetsen, zoals u nu voor uw PC zit. Uw ogen glijden over de zin die ik nu tik. Waarom leest u wat u leest? U denkt er het uwe van. Waarom begon ik dit artikel met de zin: “Vervuld met gedachten keek ik om mij heen?” U zou het zich kunnen  afvragen.

Ach wat, aan het einde van de dag denken we allemaal er het onze van. Elk uur, elke godvergeten miliseconde spookt er een gedachte door ons hoofd. Wie er bij nadenkt zou er gek van kunnen worden!

Hoeveel gedachten moet ik nog hebben? Hoe tel ik mijn gedachten? Waar begint een gedachte en waar houdt die op? Was het nu toch gedachtenloos? Was er laatst een meisje loos? Een Zeeuws meisje? En heet het daarom botergeil? Kan ik mijn gedachten niet wat kuisen? Waarom ben ik hier aan begonnen? Zouden mijn lezers begrijpen dat ik vrijelijk aan het associëren ben?

Het is klaar, over en uit. Ik zeg u gedag!

Ik zag de bui al hangen. Presentaties, kennis maken met nieuwe mensen, in de kroeg zitten… Allemaal activiteiten die te lijden hebben onder een verkoudheid. Het is mij al eens overkomen dat gezamelijk met een plotselinge lachbui de inhoud van mijn neus zich aan het daglicht, en daarmee aan een groot publiek, openbaarde.

Een loopneus is niet goed voor een eerste indruk. Hoewel iedereen er wel eens last van heeft en mensen zich voornemen er niet te zwaar aan te tillen is het nogal ergerlijk langere tijd in een ruimte te moeten vertoeven met iemand die om de minuut zijn of haar neus ophaalt.

“Snuit je neus leeg!” heb ik menigmaal gewenst als ik gedwongen bij iemand met een loopneus zat. Het snuiten blijkt echter over een soortgelijke irritatiefactor te beschikken. Bijvoorbeeld als iemand er in blijft hangen en een continue stroom van ontstoken slijm het gevolg is. Menig lunchpauze wenste ik mijzelf op welke plek dan ook maar niet bij de snuiter. Het idee dat met ziekte gevulde dikke druppen snot mij om de oren zouden kunnen vliegen…

Verkoudheid is voor niemand prettig. Voor degene die verkouden is niet maar ook niet voor de mensen om diegene heen. Eigenlijk zijn het alleen drogisterijen en fabrikanten van weinig oplossinggerichte producten die er iets mee kunnen.

Ik ben blij te zeggen dat ik in de nadagen van mijn verkoudheid zit. Na lichamelijke inspanningen als trap lopen en fietsen is het deppen van de neus onontkoombaar, voor de rest ben ik volkomen functioneel.

Nu de mensen om mij heen nog…